فرشــــــــــــــته ی خیال

قایم باشک ...

simafarzaneh — Sat, 02 Feb 2008 09:26:16 GMT

همیشه وقتی با هم بازی می کردیم ، دوست نداشتی قایم باشک بازی کنیم .

هرگز هم دلیلش رو بهم نمی گفتی . تا اینکه خودت رفتی تو بازی قایم باشک .

حالا می فهمم چرا این بازی رو دوست نداشتی !! چون می ترسیدی من برم و دیگه نتونی

پیدام کنی .

همون طوری که حالا تو رفتی و من دیگه نمی تونم پیدات کنم ... !

مدادهای رنگی من ...

simafarzaneh — Sun, 21 Oct 2007 10:04:36 GMT

می خواستم رنگی بنویسم

.

.

.

مداد قرمز در سوگ گل سرخ

زرد در اسارت قناری ها

سبز در ماتم مرگ برگ

آبی از انزوای آسمان

بنفش در عزای گل یاس

همه و همه در سوگ بچه های یـــتیم

در ضیافـــت گرسنگان

در رخت بر بســــتن شرافــــت و انسانیــــت به سوگ نشســته اند

مداد های رنگی من همه در همهمه دردهای من و تو

دردهای ما

رنگ سیاه بر سر کرده اند

مرا ببخش اگر قلب من از این همه سیاهی سیاه شده و سیاه زمزمه می کند

که

از کوزه همان برون تراود که دروســـــــت

من همواره رنگی شدن ها را انـــــــــــتظار میکشم

حتی روزی که دیگر نباشم

... !

simafarzaneh — Sat, 11 Aug 2007 14:50:10 GMT

اگر دروغ رنگ داشــــت هر روز،شايد ده ها رنگين کمان در دهان ما نطفه ميبســـت و بيرنگی کمياب ترين چيزها بود اگر عشق، ارتفاع داشــــت من زمين را در زير پای خود داشــــتم و تو هيچگاه عزم صعود نميکردي آنگاه شايد پرچم کهربايی مرا در قله ها به تمسخر ميگرفـــــــتی اگر شکســـتن قلب و غرور صدا داشـــت عاشقان سکوت شب را ويران ميکردند گر براســــتی خواســـتن توانســـتن بود محال نبود،وصال و عاشقان که هميشه خواهانند هميشه ميـــتوانستند تنها نباشند اگر گناه وزن داشـــت هيچ کس را توان آن نبود که گامی بردارد تو از کوله بار سنگين خويش ناله ميکردی و شايد من، کمر شکســـته ترين بودم اگر غرور نبود چشمهای مان به جای لبها سخن نميگفـــتند و ما کلام دوستــــت دارم را در ميان نگاه های گهگاه مان جســـتجو نميکرديم اگر ديوار نبود
نزديک تر بوديم،همه وسعـــت دنيا يک خانه ميشد و تمام محــتوای يک سفره سهم همه بود و هيچکس در پشـــت هيچ ناکجايی پنهان نميشد اگر ساعـــتها نبودند آزاد تر بوديم، با اولين خميازه به خواب ميرفـــتيم و هر عادت مکرر را در ميان بيســـت و چهار زندان حبس نميکرديم اگر خواب حقيقـــت داشــــت هميشه با تو در کنار آن ساحل سبز لبريز از ناباوری بودم هيچ رنجی بدون گنج نبود اما گنجها شايد، بدون رنج بودند اگر همه ثروت داشـــتند دلها سکه را بيش از خدا نمي پرســـتيدند و يکنفر در کنار خيابان خواب گندم نميديد تا ديگری از سر جوانمردی بي ارزشـــترين سکه اش را نثار او کند اما بی گمان صفا و سادگی ميمرد،اگر همه ثروت داشـــتند اگر مرگ نبود همه کافر بودند و زندگی بی ارزشـــترين کالا بود ترس نبود،زيبايی نبود و خوبی هم، شايد اگر عشق نبود به کدامين بهانه می گريســـتيم و می خنديديم !؟ کدام لحظه ناياب را انديشه ميکرديم ؟ و چگونه عبور روزهای تلخ را تاب می آورديم ؟ آری! بيگمان پيش از اينها مرده بوديم
اگر عشق نبود اگر کينه نبود قلبها تمام حجم خود را در اختيار عشق ميگذاشــــتند من با دســـتانی که زخم خورده توســـت گیسوان تو را نوازش ميکردم و تو سنگی را که من به شيشه ات زده بودم به يادگار نگه ميداشـــتی و ما پيمانه هايمان را در تمام شبهای مهـــتابی به سلامـــتی دشمنانمان می نوشيديم اگر خداوند يک آرزوی انسان را برآورده ميکرد من بيگمان دوباره ديدن تو را آرزو ميکردم و تو نيز هرگز نديدن مرا آنگاه نميدانم
براســـتی خداوند کداميک را ميپذيرفـــــت !؟

آخر دنیا همین جاســــــــت ...

simafarzaneh — Thu, 31 May 2007 12:08:42 GMT

آدمـک آخــرِ دنيــاست، بخند...

آدمـک مـرگ هـمين جاست، بخند...

آن خـدايي که بـزرگش خوانـدي به خـدا،

مثـل تـو تنهـاست، بخند...

دستخطي کـه تـو را عاشـق کرد

شوخـيِ کاغــذي ماسـت، بخند...

فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است

فکر کن گريـه چـه زيباست، بخند...

صبحِ فردا به شبت نيست که نيست,

تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخند...

راستـي آنچـه بـه يــادت داديم

پَر زدن نيست کـه درجاسـت، بخند...

آدمــک نغمــهء آغــاز نخوان

خــدا آخــر دنيـاست، بخند...

simafarzaneh — Tue, 22 May 2007 09:40:50 GMT

دلم می خواست روزی

جایی

من و تو

تنهای تنها

دور از چشم همه ی آشنایان

دور از دغدغه،...

کلاغ پر بازی کنیم!!!

نشد...نشد

حالا من..بدون تو..روبه روی آینه می ایستم

و با بغض می گویم:

زنبور گزنده ی این همه تنهایی

پر

کلاغ سق سیاه این همه غصه

پر

ولی ...

عزیزم این بازی هم

بی تو صفا ندارد...

دوستت دارم...

† oNlY for S †

simafarzaneh — Thu, 26 Apr 2007 10:55:18 GMT

زیبای من ویران مکن دنیای من
                 دنیای من آتش مزن بر جان من
                             ای جان من نابود مکن رویای من
                                              رویای من از بین مبر فردای من

سال نو مبارک...!i!i

simafarzaneh — Sat, 17 Mar 2007 10:26:09 GMT

در این سال نو دل شما به لطافــــــــــت گلهای بهاری و افق پیشرفتـــــــــــان به سپیدی سپیده دمان

و ســــــــــتارگان آسمان زندگیـــــــــــتان همچون شباهنگ درخشنده باد

نزدیک شدن ظاهری خورشید به نقطه

اعتدال بهاری نوید بخش شروع بهاری دیگر است

از تو می نویسم...!!!

simafarzaneh — Sat, 03 Mar 2007 14:45:46 GMT

می خوام از تو بنویسم ،که نگی رفتی نموندی

نگی بی وفا شدی ، توی راه نرفته موندی

می خوام از تو بنویسم ، که نگی طاقت نداشتی

نگی تا اخر رویا ، منو تنها جاگذاشتی

اخه این مرام من نیست ، غم تو لحظه هات بیارم

اگه حتی بی بهونه ، اشکامو هدیه بیارم

توی این قلب غریبم ، تا همیشه یادگاری

دخــــــــــتر تنهایــــــــــت.....

simafarzaneh — Wed, 14 Feb 2007 09:50:44 GMT

این بار تصمیم گرفتم یکی از نوشته های دفتر خاطراتم رو براتون بنویسم.دفتری که همیشه آخرین پناه تنهایی هام بوده.بعد مامان هیچ وقت تنهام نذاشته.بهترین دوستی که هرگز و تحت هیچ شرایطی حرفهای دل خسته دختری تنها رو فاش نمی کنه.تعریف بسه،فکر کنم همه بدونن چه جور دفتری هستش

عزیزم،مامان گلم ،مهربانم :

همه با دیدن و خوندن این دفتر ازم می خوان کمتر از غم بنویسم.ازامید و عشق و محبت و صمیمیت و دید مثبت به زندگی بنویسم.اما از کدوم امید ؟ امیدی که نبود تو باعث سیاهی و تباهیش شد ؟ امیدی که نبود گرمای وجود تو باعث سردیش شده ؟از کدوم محبت بنویسم ؟ کدوم عشق؟محبت رو در وجود پر مهر تو دیدم و شناختم . عشق رو از نگاه عاشق تو اموختم. صمیمیت رو در حضور پرنور تو در جمع خانواده دیدم.

حالا از کدوم محبت و عشق و صمیمیت بنویسم ؟؟؟؟؟از محبتی که دیگه وجود نداره؟محبتی که ریشه اش تو قلبم خشک شد؟از عشق بنویسم ؟عشقی که جلوی چشمام در میان خاک شد ؟عشقی که دیواره قلبم رو شکست؟ عشقی که رفت و برق چشمانم را گرفت؟عشقی که تنهایم گذاشت در گرداب سیاه زندگی؟ در میان هزاران هزار عشق دروغین؟دل شکسته من تحمل دوباره شکسته شدن نداشت اما شکست.از عشق بنویسم؟از عاشق بنویسم؟عاشقهای دروغی؟عشقهای پوچ و تو خالی ؟ از صمیمیت؟ کدوم صمیمیت ؟صمیمیت حضور خانواده ام با دلی مرده سر مزار یگانه محبوبمان ؟ صمیمیت جمع وسیعی سیاه پوش با چشم گریان؟از ارزو بنویسم ، از کاخ امالم از قصر ارمانهایم که ستونش فرو ریخته ؟از درخت تنومند ارزوهای دختری جوان بنویسم که با رفتن اب حیاتش خشک شده؟از اسمان بیکران ای کاشهای فرزندی که با نبود خورشیدش تاریک شده ؟

همه ارزو و زیبایی زندگیم او بود که رفت و تنهایم گذاشت.سعی کردم از این حال و احوال دربیام اما میون دنیای پر از سیاهی ما دوباره دلم شکست .دنیا با من سر سازگاری نداره.باید از دنیا برید چون هرچه خواستم نشد .نتیجه ای نداشت جز دل شکسته ای که حالا چیزی جز خورده شیشه نداره.حالا به صدای شکستن دلم اشنا شدم . چرا اینطور شد ؟

چرا؟چرا؟چرا؟چرا؟چرا؟چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

يــــــــــا حســـــــــين(ع)

simafarzaneh — Thu, 18 Jan 2007 09:51:18 GMT

خنده کنان میرود روز جزا در بهشت

آنکه به دنیا کند گریه برای حسین

تو ای عطشان دشت خون که هســــــتی..........که در هر قطره خونم نشســـــــتی
نه تنها روی دل سوی تو باشد....................خدا هم عاشق روی تو باشد
نه تنها اوليا سرمســــــت جامـــــــت...........خدا هم عشق می ورزد به نامـــــــت

   ملائک در عزايـــــــت گريه کردند.........................رسولان هم برايــــــت گريه کردند
                 وحوش و جنيان ناله نمودند.........................زمين و آسمان هم گريه کردند
                            من از هر قطره آبی که نوشم.......................به ياد آن لب عطشان بجوشم