| تبليغات | X |
|
رسم زندگی این است روزی کسی را دوست میداری و روز دیگر تنهایی...به همین سادگی |
نمی دانم دانه را تو کاشتی یا من؟ زمین اما از من بود. من گریه می کنم ٬ دانه سبز خواهد شد؟ نمی دانم. دانه محتاج اشکهای من است ٬ دانه محتاج پرتو گرم نگاه توست تو اگر بر اشکهای من نتابی ٬ تو اگر دانه کوچکم را گرم نکنی هرگز سبز نخواهد شد. 
+ نوشته شده در شنبه نهم دی 1385ساعت 14:22 توسط <--«(¯`·.•» SiMa «•.·´¯)»--> |
پس از رفتنت آرزوهایم را دفن خواهم کرد...دفتر خاطراتم را به آب خواهم انداخت...
وقاب عکس اتاقم را پستوی زمان خواهم سپرد...نبودنت را باور خواهم کرد و
اجازه ی ورود هیچ نگاهی را به ارزوهایم نخواهم داد...اما کاش قبل از رفتنت
به گنجشک های شهر سپرده باشی برق انتظار را در چشمانشان نگاه دارند...
شاید رفتنت را بر گشتی دوباره باشد...
مانیا جون
دانســــــــــتنی های هک
سرطان عشق
اشک مهــــــــــــــــــتاب
اشک فرشـــــــــــته
دادا شاهین
عاشقان آبی یوونــــــــتوس
عشق سوسولا
انـــــــــــــــــــتظار دیدن تو
خاکســـــــــتر خیال
قلب تنها
عاشقانه های دو کبوتر
سالی
بیــــــــــــــــــــتا
غزلیات حافظ
جزیره
سیب نقره ای
دخــــــــتر جنوب
پرنده مردنیســــــــــت
سیما
مجــــــــــتبی
یاشار
بی رنگ تر از آئینه
خلوت من
زندگی زیباســــــــت
چشم تو
آیدین
پای عریان جوانک ها
آن سوی بی سو
رز خاکســـــــــــتری
به سردی رود فرات
بی تو رو به غروب
نگاه شیرین
عبور شیشه ای
عشق در بود آرامش
یادگار تلخ یک عشق
دوســـــــــــت داشــــــــتنی ها
بی تو هرگز
میعاد گاه عاشقان گوگوش
فراموش نشدنیها
نفرت عشق
اقیانوس اشک
وبلاگ عاشقا
مادرمن
عاشقانه
دوســــــــــتت دارم
شهرام و مریم
در کوی عشق ....
سرنوشـــــــت من و چشمات
آمار بازدیدکنندگان
افراد آنلاين:
تعداد بازديدها:
