فرشــــــــــــــته ی خیال -

فتاده روي موجي سرد و خاموش

به گاه مرگ زيبــــــا قوي دريا

جـــــــدا افتاده تنهـــــــا و پريشان

به قلب کوچکش انبوه غمهـــا

در آن دم بــا نگاهي تلخ و کمرنگ

به سوي گنبد مينا نظر کـــــرد

به ياد لـــــــحظه هاي خوب پرواز

ز غم سر را نهان در زير پر کرد

کنون اين قوي زيبـــــا دلشکسته

ز پا افتاده و غمگـــين نشسته

دگــــــــــــر جايي در آن بالا ندارد

اميد از خود دل از دنيا گسسته

نمـــــيداند کسي در گـردش چرخ

چه بازيها که دارد دست تقديـر

بلند آواز مـــــــــــــــــــرغ آسمانها

دل افسرده غمين افتاده در زير

در آنجـــا مرغک زيبــــــــــاي دريا

شده تنـــها که تنهــــايي بميرد

رسيده وقت مـردن آه و افسـوس

که قو در اوج زيبـــــــايي بميرد

+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 18:0 توسط <--«(¯`·.•» SiMa «•.·´¯)»--> |