فرشــــــــــــــته ی خیال

می خواستم رنگی بنویسم

.

.

.

مداد قرمز در سوگ گل سرخ

زرد در اسارت قناری ها

سبز در ماتم مرگ برگ

آبی از انزوای آسمان

بنفش در عزای گل یاس

همه و همه در سوگ بچه های یـــتیم

در ضیافـــت گرسنگان

در رخت بر بســــتن شرافــــت و انسانیــــت به سوگ نشســته اند

مداد های رنگی من همه در همهمه دردهای من و تو

دردهای ما

رنگ سیاه بر سر کرده اند

مرا ببخش اگر قلب من از این همه سیاهی سیاه شده و سیاه زمزمه می کند

که

از کوزه همان برون تراود که دروســـــــت

من همواره رنگی شدن ها را انـــــــــــتظار میکشم

حتی روزی که دیگر نباشم

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم مهر 1386ساعت 13:35 توسط <--«(¯`·.•» SiMa «•.·´¯)»--> |